Abortus provocatus

Abortus provocatus


Psalm 139:4.
Here, Gij doorgrondt en kent mij;
Gij kent mijn zitten en mijn opstaan,
Gij verstaat van verre mijn gedachten;
Gij onderzoekt mijn gaan en mijn liggen,
met al mijn wegen zijt Gij vertrouwd.
Want er is geen woord op mijn tong,
of zie, Here, gij kent het volkomen;
Gij omgeeft mij van achteren en van voren
en gij legt Uw hand op mij.
Het begrijpen is mij te wonderbaar,
te verheven, ik kan er niet bij.

 

Abortus-provocatus is een kunstmatige vruchtafdrijving in tegenstelling tot abortus. Dit laatste is een spontane miskraam of een spontane abortus in de eerste zestien weken na de laatste menstruatie. Er vinden in Nederland zo ongeveer 30.000 abortussen-provocatus per jaar plaats.


Van oudsher werd de 2000 jaar oude eed van Hippocrates door artsen afgelegd. De op die eed gebaseerde Universele Verklaring van Genève kwam echter in 1948 meer in gebruik. Deze zegt: "Ik zal de uiterste eerbied hebben voor het menselijk leven vanaf de conceptie". In 1971 begonnen de universiteiten de woorden 'vanaf het begin van de conceptie' weg te laten. De samenleving rust niet meer op de Joods-Christelijke basis, maar op de humanistische, die de mens tot maat der dingen maakt. O.a. daardoor zijn ook veel kerken geseculariseerd i.p.v. het 'zout' te zijn met een bewarende werking. Vrije sex werd vrij normaal. Men beseft niet dat men, telkens als men sexuele gemeenschap heeft met iemand met de vrije-sex-moraal, allerlei duisternis meekrijgt waar men geen weet van heeft. Men wordt namelijk één. Met alles wat die ander aankleeft wordt men geestelijk besmet. Als die ander dus wisselende sexuele contacten heeft (gehad) dan is er niet alleen het gevaar van een Sexueel Overdraagbare Aandoening, maar ook van besmetting met b.v. occulte zaken. Zodoende wordt de moraal alsmaar losser en zo kan het gebeuren dat iemand, die eigenlijk tegen abortus provocatus was, er vòòr is, omdat de partner er vòòr is (of was, want vaak gaat het om one-nightstands of relaties die verbroken worden). Abortus-provocatus komt meer voor bij Christenen dan wij wel weten. Overigens kan een mens ook bevrijd worden van de gevolgen van wisselende sexuele contacten.


De Wet Afbreking Zwangerschap.

Wetten zijn gemakkelijk te maken. Onder invloed van een kleine groep mensen met hoge functies is er, vooral in dit media-tijdperk, wel een meerderheid te vinden. Maar wetten kunnen ook weer afgeschaft worden. Als men de goede argumenten aanvoert en er aan blijft werken dan is het mogelijk om de Wet Afbreking Zwangerschap afgeschaft te krijgen. Die wet is op 1 november 1984 in werking getreden. De slogan 'baas in eigen buik' werd waarheid. Vrouwen hoefden niet langer ongewenst zwanger te blijven en kinderen hoefden niet langer ongewenst geboren te worden. Sommige artsen, die geen eerbied meer hadden voor het menselijk leven, vanaf de conceptie, werden abortusartsen, die het tegenovergestelde deden dan waarvoor ze in eerste instantie arts waren geworden.


Voor de medische wetenschap staat het al lang vast dat er een uniek menselijk individu ontstaat bij de bevruchting. Met de genetische code zijn alle karakteristieken van de later ontwikkelde mens al aanwezig. Om te begrijpen dat een vrucht in de baarmoeder een menselijk wezen is hebben we dus eigenlijk geen geloof in God nodig. Om te weten dat die vrucht beschermenswaardig is hebben we vaak wel geloof in God nodig, hoewel ik wel ongelovigen ken die tegen abortus provocatus zijn. In Lucas 1:41 lezen we dat God het kind in de baarmoeder al 'kind' noemt. 4 dagen na de conceptie kan de wetenschap al afzonderlijke cellen, met verschillende functies, onderscheiden. Het hartje begint al na 2 à 3 weken te kloppen.


Eind 1989 werd het Verdrag voor de Rechten van het Kind unaniem aangenomen en daarna hebben bijna alle landen dit verdrag ondertekend. Er wordt o.a. in gezegd dat kinderen beschermd moeten worden en recht op liefde hebben en dat volwassenen rekening moeten houden met wat kinderen denken, voelen en zeggen en dat bij beslissingen het belang van het kind voorop dient te staan. Als we nu weten dat een vrucht in de baarmoeder een menselijk wezen is en als we dat dan toch doden dan schenden we dat verdrag. Als we weten dat ook een ongeboren kind een medemens is en als we er rekening mee moeten houden wat een kind voelt maar als we dat kind dan toch doden dan schenden we dat verdrag. Wie de video "Silent Scream' heeft gezien weet hoe zo'n kind gemarteld wordt. Het doden van een ongeboren kind is discriminatie. We weten door echoscopie al lang dat het om een kind gaat. Het Verdrag voor de Rechten van het Kind wordt dus willens en wetens geschonden.


In de tien geboden staat dat we niet mogen doden. In de grondtekst staat 'vermoorden'. Als we iemand doden omdat we onszelf beschermen dan vermoorden we die persoon niet. Maar als we een onschuldig kind doden, dat ons geen kwaad kan doen, dan is dat moord. We weten allemaal wel dat een menselijk wezen er in het begin niet als een mens uit ziet. Het is een mens-in-wording. Een mens-in-wording is even beschermenswaardig als een mens dat al geworden is. Ook u of jij was nooit een mens geworden als u/jij niet eerst een mens-in-wording was geweest. God heeft het leven bedacht. Hij is liefde. Elk kind is door Hem gewenst. Hiermee zeg ik niet dat elke verwekking door Hem geplanned is. Misschien waren de omstandigheden niet juist en was er nog veel meer mis, maar zodra er een kind verwekt is wordt het kind gedragen door Gods genade. Dat elk mens die genade zelf moet aannemen als hij/zij de jaren des onderscheids bereikt heeft is weer iets anders.

                                                       
Iemand zei, tijdens een Pro-Life-conferentie in Israël, tegen de spreker dat een vrucht er niet als een mens uit ziet. De spreker zei: "Als ik soms om me heen kijk zie ik ook wel mensen die er niet erg menselijk uitzien, maar toch haal ik het niet in mijn hoofd om ze te vermoorden".


Men mag een kind in de baarmoeder van 24 weken nog aborteren. Zo'n kind ziet er heel menselijk uit en mag men legaal vermoorden. Als deze mens echter een minuut na de geboorte vermoord wordt dan gaat men achter de tralies. Nu vind ik dat laatste zeker terecht, maar ik wil aantonen hoe krom het is dat men een mens vòòr de geboorte wel mag vermoorden. Ook is de slogan 'baas in eigen buik' erg krom. Want het kind in de baarmoeder heeft een eigen persoonlijkheid. Het is geen eigendom van de moeder.


Men heeft bij abortus-provocatus de gedachte dat je een vrouw, die een ongeplande of ongewenste zwangerschap heeft, moet helpen. Het is hulpverlening. En vanuit het feministische 'baas-in-eigen-buik-principe' moet je zo’n vrouw niet tegenhouden in haar beslissing. Het evolutiedenken is daar de basis voor. Je bewijst een dienst aan de samenleving als het zwakke wordt verwijderd ten gunste van de sterkere. Het sterke heeft recht op overleving en ontwikkeling en daartoe moet het zwakke gedood worden. Dit denken komt voort uit de filosofie van het sociaal Darwinisme. Zij vinden dat je het leven van de vrouw wilt ruïneren en dat je een ongewenst kindje, dat toch ongelukkig wordt, op de wereld helpt zetten. God ziet dit totaal anders. Een mens dient het leven te respecteren, geboren of ongeboren. Bovendien moet de mensheid sexualiteit inkaderen in het huwelijk. Dat voorkomt dit soort ellende.

Vaak heeft men allerlei heel begrijpelijke argumenten die vòòr abortus provocatus pleiten. Economische redenen en sociale. En als men slachtoffer is geworden van de abortusmentaliteit en de gewetensdoders dan vindt men deze argumenten acceptabel. Toch heeft men over het algemeen geen kennis van de echte feiten. B.v. het feit dat veel vrouwen, na korte of langere tijd, last blijken te hebben van het Post Abortus Syndroom (PAS) is nauwelijks bekend. Men krijgt dan allerlei psychische klachen, waarvoor men vaak al bij vele artsen geweest is die het niet konden verklaren. De laatste jaren is echter steeds meer bekend geworden over dit PAS. Men kan de schuldgevoelens enige tijd onderdrukken en sommigen vrouwen kunnen dit hun hele leven lang, maar velen kunnen dit op een bepaald moment niet langer en dan blijken zij PAS te hebben. De relatie abortus-provocatus<--->PAS is echter vaak niet direkt duidelijk. Ook komt dit bij mannen voor die de abortus- provocatus van hun vrouw/vriendin/partner niet tegen konden houden en trouwens ook bij mannen die op abortus-provocatus aandrongen en later spijt kregen. Het is overigens al veel langer bekend dat vrouwen ook vaak lichamelijke klachten overhouden na een abortus-provocatus.


Nu zijn we uiteraard niet klaar met het probleem 'abortus-provocatus' door te stellen dat het fout is, dat het doden is, dat het ziek maakt, dat het relaties kapot maakt en ga zo maar door. Nee, het moet voor vrouwen eenvoudiger worden gemaakt, als zij ongewenst zwanger zijn geworden, het kind ter wereld brengen om het zelf te houden of eventueel te laten adopteren. Er moet veel meer hulp en begrip komen voor vrouwen die ongeplanned zwanger zijn geworden. Er moet ook meer en betere sexuele opvoeding komen. Het merendeel der mensheid weet niet anders dan dat sex voor het huwelijk er gewoon bij hoort. Men heeft niet anders geleerd van ouders die God loslieten of die zelf kind waren/zijn van goddeloze ouders. Men moet er weer van overtuigd raken dat het huwelijk de juiste sociaal-zedelijk situatie is waar geslachtsgemeenschap kan plaatsvinden. Dit zal velen heel vreemd in de oren klinken in deze tijd van vrije sex. Maar als we nu eens de gevolgen bezien van al die vrije sex is het dan niet redelijk om de dingen gewoon bij de naam te noemen? Je kunt geen t.v.-programma meer bekijken of het gaat over sex. Als het per ongeluk over iets anders gaat dan kun je er op gaan zitten wachten en de kwinkslagen over sex vliegen je al weer om de oren. De hele maatschappij is versexualiseerd. De hele wereld overigens. Ik krijg de indruk dat de halve wereld sterft aan aids. In Amerika, maar ook steeds meer in Europa, lopen mannen (die hetero waren) aids op bij andere hetero's (??) met wie zij homosexuele relaties hebben. Dan 'doen zij 'het' ook nog met hun braaf thuisgebleven vrouwen en die lopen ook aids op. Onder hen zijn er die aids soms ook weer doorgeven aan anderen. De enige oplossing is terug naar de Bijbel en daarin staat dat het huwelijksbed onbesmet moet zijn. Nu kunnen we een discussie krijgen over het feit dat rijke mannen in het Oude Testament meerdere vrouwen hadden. Allereerst geloof ik niet dat dat Gods bedoeling was in eerste instantie. En verder maakten die meerdere vrouwen het die man en elkaar knap lastig. In ieder geval was het de bedoeling dat iedere man zijn eigen vrouw had en iedere vrouw haar eigen man (1 Korintiërs 7:2).


Deze versexualiseerde (verloederde) maatschappij is er de oorzaak van dat de duivel zijn gang kan gaan. Abortus-provocatus en verloedering liggen in elkaars verlengde.

                                                   

De tijd terug draaien?


Nu begrijp ik goed dat we niet de tijd in-eens terug kunnen draaien en dus pleit ik er voor dat er in deze maatschappij meer hulp komt voor hen die ongewenst zwanger worden, zodat ze hun school kunnen afmaken of hun carrière verder kunnen uitbouwen etc. Ook moet het idee adoptie meer benadrukt worden. Er zijn veel kinderloze echtparen die een kind willen adopteren en daar jaren op moeten wachten en het kind dan ook nog uit een land aan de andere kant van de wereld moeten halen. En dat terwijl men hier in Nederland 30.000 ongewenste kinderen per jaar doodt. Vroeger werden ongewenste kinderen in Griekenland van een rots in de diepe afgrond gegooid ten prooi aan wilde dieren. Volgens Jeremia 7:9 moesten de Israëlieten in ballingschap vanwege het feit dat zij hun kinderen aan de afgod Moloch offerden. Nu komen zij in ongeloof in Israël terug, maar weer offeren zij kun kinderen aan een afgod n.l. materialisme. Er komt meer abortus-provocatus voor dan in Nederland. Dit moet wel God's plan met Israel belemmeren. Als wij eens een blik konden werpen in de vuilniszakken en de containers achter onze ziekenhuizen!!!

Begrijp goed dat ik hier geen pleidooi hou voor adoptie. Het is alleen een hele goede (en vaak de beste) optie in veel gevallen. Het kan voor sommige vrouwen nu eenmaal onmogelijk zijn om liefde te hebben voor een ongewenst kind en dan is het voor iedereen beter dat zij het kind afstaat. Als men een kind uit een andere cultuur adopteert krijgt het vaak identiteitsproblemen, die dan later weer moeilijk op te lossen zijn. Als men een kind uit eigen land adopteert kan het ook identiteitsproblemen krijgen, maar die zijn wel makkelijker op te lossen. Bovendien is te regelen dat de biologische moeder of ouders vanaf het begin contact hebben met het kind of dat dit contact er in ieder geval komt indien het kind het later zelf wil.

Veel vrouwen zeggen echter dat zij niet maanden met een dikke buik gaan lopen voor andermans plezier en kiezen in een crisis-zwangerschapssituatie liever voor een abortus-provocatus dan er over na te denken het kindje af te staan voor adoptie. Ook zeggen sommigen vrouwen/meisjes dat zij de zwangerschap niet willen uitdragen omdat zij dan van het kind zouden gaan houden. Zij beseffen echter niet dat zij door abortus-provocatus een schuld op zich laden, die zij soms lange tijd kunnen onderdrukken, maar die zij toch altijd meedragen en die hun leven veel meer zal beïnvloeden dan het op de wereld zetten en eventueel laten adopteren van een kind. Het Post Abortus Syndroom (PAS) heeft niet alleen te maken met een verdrongen schuldgevoel, maar vaak ook met het feit dat de 'moeder' in feite een rouwproces had moeten ondergaan daar zij een kind heeft verloren ook al koos zij daar zelf voor. Meestal onder dwang. Veel vrouwen die een abortus provocatus ondergingen blijken later een PAS te hebben.


Wat ook moeilijk te begrijpen is is dat een arts abortusarts kan worden. Tenslotte weet een arts als geen ander dat een vrucht in de baarmoeder een menselijk wezen is en hij weet ook hoe hij de baby's doodt. De ene methode gebruikt men tot een bepaalde leeftijd en de andere moet men toepassen als de baby wat ouder is en er 'menselijker' uitziet. Dan wordt het meer hak- en snijwerk. Ik las dat een abortusarts zei dat je, om dit werk te kunnen doen, wel een beetje schizofreen moest zijn. Hij zei verder dat IEMAND dit werk moest doen en dat hij ongelukkigerwijs de executeur is (alsof hij geen keus heeft). Maar de ellende voor de vrouw met een ongewenste zwangerschap weegt voor hem het zwaarst. Dat hij de vrouw een grotere ellende heeft bezorgd als zij PAS blijkt te hebben gekregen beseft hij niet. Een andere abortusarts zei dat hij dit werk alleen had kunnen volhouden door de vrouwen als dieren te gaan zien en de baby's als alleen wat weefsel. Een andere zei dat men eind jaren 60 oog heeft gekregen voor de moeilijke situatie van ongewenst zwangere vrouwen en dat de ideologie van het feminisme goed was voor zo ver men de vrouwen wilde helpen, maar dat we iets essentiëels kwijt raken als we ongeborenen niet als mensen zien. Deze laatste abortusarts is tot bekering gekomen en is gestopt met zijn werk als abortusarts. Hij zei dat men in de geschiedenis altijd gruwelijk bezig is geweest, maar dat, nu het wettelijk geregeld is, de nadelige gevolgen een keer naar boven moeten komen.

                                  
                               
Er kunnen ernstige aandoeningen zijn bij een ongeboren kind, die beschouwd worden als niet met het leven verenigbaar. Toch denk ik dat we, ook dan, van het menselijk leven moeten afblijven. Het is bekend dat er soms al vlot door de artsen afbreking van de zwangerschap wordt voorgesteld omdat het kind misschien maar heel kort zal leven na een spontane of opgewekte bevalling (als het kind buiten de baarmoeder zelfstandig kan leven). Als de ouders geen abortus-provocatus kiezen dan bespaart het hen te moeten beslissen wanneer hun kind zal sterven. Het is echter in deze maatschappij voordeliger om het kind te aborteren dan het een ziekenhuisbehandeling te geven. Toch kon het op den duur wel eens voordeliger zijn die wel te geven, ook al zal het kind sterven, want als de ouders onder druk tot abortus-provocatus besluiten en later psychische problemen krijgen is de maatschappij nog veel duurder uit. Moedwillig afbreken van een gezonde zwangerschap is uiteraard iets heel anders dan abortus-provocatus bij ernstige afwijkingen en op indicatie, maar ik denk toch, dat we het beste van het leven kunnen afblijven, tenzij het leven van de moeder in gevaar is. Dit laatste komt echter zo weinig voor dat we hiervoor geen enkele abortuskliniek nodig hebben. We spreken het woord abortuskliniek zonder blikken of blozen uit, terwijl het een gebouw is met martelkamers waar legaal gemoord wordt.


Als het gaat om zwangerschap na verkrachting vind ik het ook heel moeilijk. Want het door verkrachting verwekte kind heeft even veel recht om te leven als welk ander kind en het is door God net zo gewenst als elk ander kind. Ik ben van mening dat de verkrachting, op zich, al een trauma oplevert. Als de vrouw dan ook nog een abortus-provocatus moet ondergaan is er kans dat zij trauma op trauma stapelt en dan is zij verder van huis dan wanneer zij de zwangerschap uitdraagt en het kind daarna afstaat voor adoptie. Zo'n kind is bij de adoptieouders erg welkom en kan over het algemeen op veel liefde rekenen.

 


Ik eindig met er op te wijzen dat er vergeving is voor hen die berouw hebben en, om welke redenen dan ook, abortus provocatus hebben gepleegd of hebben ondergaan. In 1 Johannes 4:10 staat: "Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon gezonden heeft als een verzoening voor onze zonden".
In Hebr.4:13 lezen we: "En geen schepsel is voor Hem verborgen, want alle dingen liggen open en ontbloot voor de ogen van Hem voor wie wij rekenschap hebben af te leggen". In Jesaja 55:7 lezen we: "De goddeloze verlate zijn (haar) weg en de ongerechtige man (en vrouw) zijn (haar) gedachten en hij (zij) bekere zich tot de Here, dan zal Hij Zich over hem (haar) ontfermen - en tot onze God - , want Hij vergeeft veelvuldig".

 


(Dit artikel bestaat uit delen van mijn scriptie "Hoe gaan we om met Abortus-Provocatus en de gevolgen daarvan in het lichaam van Christus?". Deze scriptie is goedgekeurd door de Stichting Koinonia (Voor info over Koinonia zie www.koinonia.nl). Tevens was de scriptie in 2005 de afsluiting van de, met goed gevolg doorlopen, 3 jarige opleiding "psychosociale en pastorale hulpverlening").

 

 

Tiny Bos